Comments of "The Lazy Moon" Homestay
Onder Dak
Onder Dak brengt het verhaal van landgenoten die in het buitenland wonen en er - kleinschalig - logies aanbieden. Als geen ander vormen zij een brug tussen de Reiskrantlezer-gast en de vakantiebestemming. Als dat geen meerwaarde is!
   



Laetitia Angelet woont met haar man Yui, haar zoontje en dochtertje in een dorpje op het platteland, in het hoge noorden van Thailand. In de streek zijn de mensen nog niet gewend blanken te zien. Laetitia toont reizigers dit stukje Thailand en biedt sinds vorig jaar onder de naam Lazy Moon mooie bungalows aan voor Homestay of Bed & Breakfast.

Eigenlijk is de liefde voor Zuidoost-Azi? begonnen toen Laetitia pas vijf jaar was. Ze was ervan overtuigd dat ze in Brugge eskimo’s had ontdekt. Het bleken Vietnamese vluchtelingen. Laetitia en haar broers geraakten bevriend met de Vietnamese familie. Haar broers spraken Vietnamees zonder ooit in het land te zijn geweest en ten huize Angelet werd met stokjes gegeten.

Toen Laetitia een opleiding Toerisme volgde aan de KHBO, woonde een broer intussen als diplomaat in Hanoi. Ze stelde voor om haar scriptie over Vietnam te maken, toentertijd een idee waarom ze half gek werd verklaard. Maar finaal mocht het en Laetitia trok met de rugzak een maand van noord naar zuid, terwijl haar medestudenten thuis druk aan het schrijven waren. Laetitia: ‘Aan het eind van die maand was ik helemaal verkocht. Ik belde zelfs naar huis om te zeggen dat ik niet meer terugkwam. Gelukkig maakte ik mijn studie wel af’.

Pas afgestudeerd, ging ze meteen in op de aanbieding om voor een touroperator in de Verenigde Staten te werken. Het halve jaar dat ze er doorbracht, vond ze verloren tijd. Ze wou terug naar Azi?. Omdat Vietnam nog maar nauwelijks
bereisd werd, ging ze ‘reizen begeleiden in Thailand’. Laetitia: ‘Van Thailand wist ik helemaal niks. Tijdens mijn stage kreeg ik eens de vraag wie Bhumibol was en kon er niet op antwoorden. Als die vrouw eens wist waar ik nu al tien jaar woon!’

De eerste maanden ploos Laetitia tot een gat in de nacht reisgidsen uit. Na anderhalf jaar reizen begeleiden was ze ondersteboven van Thailand. Niet alleen van het land, want ze had ook Yui leren kennen. Yui was trekkinggids en kwam de toeristen bij haar ophalen. ‘Nee’, verbetert Laetitia, ‘Het was geen liefde op het eerste gezicht! Ik was integendeel erg op mijn hoede voor een relatie. We werden goede vrienden. Uiteindelijk heb ik ontslag genomen en zijn we samen gaan wonen.’ Yui en Laetitia huurden een oud houten huis in Chang Mai. Ze hadden elk hun koffer, Yui’s gitaar, een koelkastje en een motorfiets. Haar ouders zeiden dat ze leefden als studenten op kot. Laetitia: ‘Geen student die zo wil wonen!’. Ze vond een nieuwe baan: Frans leren aan een kleuter, goed voor 40 euro per maand. Later kwamen er volwassenen bij
en gaf ze ook Engels.

 

In 2000 trouwden Laetitia en Yui. Laetitia ging freelance voor een Thaise reisorganisatie werken en Yui verloor zijn job, omdat hij getuige was geweest van een vuurgevecht tussen bergstammen. Toen Yui’s broer stierf en de ouders er alleen voor stonden, verhuisden ze naar het geboortedorp van Yui, op 80 km van Chang Rai en 10 km van het doorreisstadje Thoeng. ‘De verantwoordelijkheid tegenover de ouders is heel groot in Azi?’, verklaart
Laetitia. Eerst woonden ze bij de ouders in, sliepen ze op een matras in de woonkamer,
waar iedereen voortdurend in en uit liep. Later kregen ze een stuk rijstveld en gingen daar in een eigen golfplaten huisje wonen. Romantisch? ‘Als het weer eens hevig regende, lagen we daar met een vijftal emmers rond het bed en opgetrokken knie?n. Toch was het er knus, met mooie doeken aan de muur en planten en bloemen. En in Thailand leef je toch vooral buiten.’ Ze kochten een oud huis in een ander dorp, lieten dit afbreken en met het materiaal hun mooie, nieuwe huis optrekken.

Op dit terrein staan er sinds een jaar ook bungalows te wachten op reizigers die een stukje Thailand ‘helemaal weg van de platgetreden paden’ willen ontdekken. Homestay in Lazy Moon betekent een onderdompeling in de streek en het lokale leven. De gasten gaan mee naar de lokale markt, proeven streekgerechten, koken mee als ze daar zin in hebben, verkennen de streek, bezoeken bergstammen, kijken van de top van de berg uit op Laos, zien manden en hoeden vlechten, genieten van Thaise massage, lopen langs in de school,... De moeder van een gezin dat er op bezoek was, gaf een dag Engelse les in het dorpsschooltje; haar dochtertje leerde een hoed weven van oude vrouwen in het dorp. Yui is een fanatiek liefhebber van kemphanen en neemt op zondag de gasten mee om naar hanengevechten te kijken. Khirin, het zoontje van 3,5 jaar, is al even gek van de dieren; ze zijn zijn levende speelgoed. Wie minder van dit
onderdompelen houdt of er minder tijd wil doorbrengen, kan in Lazy Moon terecht in de bed & breakfastformule.

In Zuidoost-Azi? ligt de halve maan op haar rug, ziet ze eruit als een hangmat, vandaar Lazy Moon. Overigens is ‘Laetitia’ in Thailand nuitspreekbaar en kreeg zij als naam Chan Peng of Volle Maan. Terwijl de streek nog niet vermeld is in de reisgidsen, kent ze in de winter een massale toeloop van Thais, die de berg Phu Chi Fah oplopen. Ze willen ervaren wat het is om koud te hebben. Zij slapen boven op de berg, in kamers van acht of tien. Laetitia: ‘Wij bieden een beetje meer luxe, de bungalows zijn op westerlingen gericht. Maar veel buitenlandse reizigers hebben de streek nog niet ontdekt. We zien van november tot januari reizigers, daarbuiten nauwelijks’. Laetitia: ‘Ik ben enorm gelukkig in Thailand, zou me geen leven in Europa meer kunnen voorstellen. Nu nog wat bekendheid voor onze streek en ons initiatief en alles zit snor.’

                                               Filip D’Huyvetter

The Lazy Moon Homestay (Chiang Rai Homestay)
Laetitia Angelet, Yui, Khirin en Mali
138 moo 18 T.Ngao A.Thoeng - Chiang Rai, Thailand 57160
tchanpeng@hotmail.com, www.lazymoonhouse.com

 
........................................................................................................
 
The Lazy Moon Homestay
We hebben de neiging om ons leven in te delen naar aanleiding van spectaculaire gebeurtenissen die ons omringen. Onze grootouders hadden het einde van de Tweede Wereldoorlog. Onze ouders zaten aan de televisie gekluisterd toen op 21 juli 1969 de eerste mens een voet op de maan zette. De Twin Towers, de Tsunami, de bomaanslagen in Londen (op 21juli 2005). Onze generatie heeft steeds meer

ijkpunten om haar leven aan op te hangen. November 2008. Na acht jaar windbuilbewind heeft Amerika haar eerste zwarte president. Waar was jij toen je het heugelijke nieuw hoorde? Wij waren in Baan Ton Yaang, een gehucht in Noord-Thailand. Vergelijkbaar met onze Vlaamse kleidorpen Bever en Schore schurkt dit gehucht aan tegen het stadje Thoeng op 80 kilometer van Chiang Rai. Te klein om een plekje in de Lonely Planet te verwerven, rustig genoeg om voor altijd een plekje in ons hart te winnen.

De wegen van de liefde zijn onberekenbaar en vergen soms lange verlangensreizen. In dit gehucht worden we gastvrij ontvangen door de Brugse Laetitia en haar Thaise echtgenoot Yui. Hun Lazy Moon Homestay telt vier bungalows in the middle of nowhere, omringd door groen in al haar tinten en verschijningsvormen. Eskimo's hebben meer dan 40 woorden om sneeuw te benoemen. Wat belangrijk is, benoemt men. Of zoals dichteres Maria Neeltje Min ooit dichtte: voor wie ik liefheb, wil ik heten. 's Morgens worden we verwend met verse Douwe Egbertskoffie en zelfgebakken bruin brood, geserveerd met een briesje dat de nachtwolken die tegen de heuvels kleven, uiteenjaagt. Onderweg op de fiets lijkt het wel alsof de drukte van Chiang Mai tot een andere wereld behoort. Overal uit de huizen weerklinkt hello falang. Vriendelijkheid en verwondering gaan hand in hand. Veel witneuzen komen hier niet en daar de dorpelingen weten dat Laetitia vlot Thais praat, worden wij meer dan eens op een vlotte babbel onthaald. Telkens weer moeten we een glimachend mai kaap djai (we verstaan het niet) op hen loslaten. Op weg naar huis worden we overvallen door een nationale plensbui. De warme regen spoelt onze gezichten terwijl op onze rug een spoor van opspattend modder zichtbaar wordt. We krijgen respect voor de eenzame fietser van Boudewijn de Groot.

In dit gehucht geven we ook onze eerste Engelse les. Zelden voelde ik me zo hulpeloos. Tussen wat het leerboek beweert en wat de leerlingen kennen, gaapt een brede Engelsontberende kloof. De dagen van de week gaan nog net. Een aantal dieren die ik imiteer, lukken ook nog wel, maar voor de rest voel ik bij elk woord de grond verder onder me wegglijden. Gelukkig neemt Ann over en ik let op hoe ze de klas bespeelt. Ga ervanuit dat men niets kent en je kunt geen teleurstellingen oplopen. Mijn leraarsambities blijven gekwetst achter.
Die avond speel ik voetbal met de leerlingen. Lederen bal en blote voeten. Ik veroorloof me de luxe van sportschoenen. Na twee minuten zweet ik als een rund. Ik krijg de bijnaam kwaei (buffel) van de rest van mijn team. Ik wil de verklaring niet weten. Na een uurtje baltrappen roepen ze me spontaan go home toe. Het komt harder aan dan de Engelse les. Gelukkig bedoelen ze dat ze naar huis gaan omdat de avondschemering over enkele minuten het voetbalspel onmogelijk maakt.
De volgende dag bezoeken Ann en een stijve ondergetekende de lokale markt van Thoeng. Laetitia legt ons uit waarvoor de onbekende curriepasta's en drankjes die ons omringen kunnen gebruikt worden. We kopen een viertal vuistdikke kikkers. Vanavond komt Yui's moeder voor ons koken. Ik mag mee in de wok en ketels staren. Kikkersoep is een lokale specialiteit. Het volgende uur loop ik over de markt met een
boodschappentas die geen seconde stilhangt. Kikkers hebben voorkennis. Enkele kraampjes verder kopen we rundsvlees en pompoen om kermit op zijn laatste reis te begeleiden. Die avond eten we Noordthaise gerechten, spreken Vlaams, drinken Italiaanse wijn en luisteren naar de Beatles onder een universele sterrenhemel. Ik vraag Yui of de Thaise taal veel synoniemen kent voor het groen dat ons omringt. Hij is amper verbaasd. Die avond noteer ik drie nieuwe woorden in mijn speciaal woordenboekje: paardenvijg-, bananenblad- en eendenkopgroen.


Yves Joris

The Lazy Moon Homestay
www.lazymoonhouse.com

   
  The Lazy Moon Homestay (Chiang Rai Homestay)
138 moo 18 T.Ngao A.Thoeng - Chiang Rai, Thailand 57160
© 2009 www.lazymoonhouse.com. All rights reserved. | WebDesign by 777DESIGNZ
   
9 Chiang Rai homestay, Bungalow